ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ — ਇਹ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭजन ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮੈਂ ਸਦਾ ਸਸ਼ਠੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸੇ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਸ਼ਠੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਆਸਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਚ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖਵਾਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਵਲੋਂ, ਸਕੰਦਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।” ਸਸ਼ਠੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ। ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਖ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ। ਸਸ਼ਠੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਸਸ਼ਠੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਭਜਨ ਇੱਕ ਸਾਲ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਸ਼ਠੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਮਹਾਂ ਅਸ਼ਟ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੰਗਲਚੰਡੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ। ਚੰਡਾ ਵਿੱਚ, ਚੰਡੀ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਜਾਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੁਰਗਾ ਵਿੱਚ, ਚੰਡੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਭਾਗਤਾ ਵੀ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਧੀ। ਸੁਭਾਗਤਾ, ਮਨੂ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਸੱਤ-ਦਵੀਪਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ — ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ-ਅੰਗ ਵਿਚ ਹੈ। ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇਪਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਰਗਾ ਹੈ, ਆਦਿ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਸਰਵੋਚ ਦੇਵੀ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਦੁਰਗਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਅਤੇ ਵਿਪਤਾ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ‘ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।’ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਯੁੱਧ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵਾਂਗੀ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰੋ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਰੋਂਦਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਮਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗਤਾ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ, ਭੋਗ, ਅਤੇ ਕਈ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ। ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਹਾਰ, ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ, ਤੇ ਕੇਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸੰਗੀਤ, ਨਾਚ, ਵਾਜਾ, ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੂਜਾ-ਭੋਗ ਪੂਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਮੰਤ੍ਰ ਸਮੇਤ; ਮੰਤ੍ਰ ਇਕਵੀ-ਅੱਖਰੀ ਹੈ: “ਐਂ ਕ੍ਰੂਂ ਫਟ ਸਵਾਹਾ।” ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਚ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਾਂਗੂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੌਲ੍ਹਾ ਸਾਲ ਦੀ, ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਪਕਾ ਦੇ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਲੱਖਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਜਟਾ ਲੰਮੀ ਹੈ, ਜੈਸਮੀਨ ਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।