ਇਹ ਕਥਾ ਇਉਂ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਰੂਪਧਾਰੀ ਹੋ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਨਵਜਾਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਬੱਚਾ ਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਵਿਆ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋ; ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਅਤੇ ਮੰਗਤੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ, ਧਨ, ਤੇ ਬਲ ਦਿਓ। ਹੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ, ਤੇ ਭੋਗ ਦਿਓ। ਇਹੀ ਹੈ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਜ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ੰਕਰਾ, ਸ਼ੇਸ਼ਾ, ਧਰਮਾ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਇਸ਼ਾਨਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਕੋਈ ਵੀ ਜੋ ਇਹ ਉੱਤਮ ਸ਼ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਸਯਮ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਂਗ-ਵਾਂਗ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੀ ਪੂਜਾ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਫੁੱਲ ਗਜੇਂਦਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋ ਗਣਪਤੀ ਦਾ ਸਿਰ ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਛੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਹ! ਪੁਰਾਣ-ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਮਝਣੇ ਔਖੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਵੇਲੇ, ਐਸਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਤਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰੂਪ, ਗੁਣ, ਯਸ਼, ਤੇਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਗਿਆਨੀ, ਸਿਧ, ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਚ ਹੋ। ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਵਡਿਆ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ। ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ ਗੁਪਤ ਕਥਾ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿਚ 'ਸਵਧਾ' ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਦਕਸ਼ੀਣਾ' ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ, ਜਨਮ, ਫਲ, ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ— ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਬਹੁਤ ਸੁਹਾਵਣੀ ਸੀ। ਉਥੇ, ਲੋਕ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਹੋਮ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਨੋ-ਮਨ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਲਈ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਅਵਤਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਠੰਡੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਗੁਣਵਾਨ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ, ਯਜਨਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।