ਸ਼ੌਣਕ ਜੀ, ਸੁਣੋ, ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਕੀ, ਕਾਲੀਆ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯਾ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਪਦਮਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਸਮਵਰਨ ਵੀ ਹਨ। ਫਿਰ ਗੋਕਸ਼, ਗੋਕਰਮੁਕ, ਵੀਰੂਪਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਕੁਆਰੀ ਕਨਿਆ ਮਨਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਮਲਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਜਰਤਕਾਰੂ ਸੀ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਵੈਨਤੇਯ ਅਤੇ ਅਰੁਣ, ਦੋਵੇਂ ਪੂਤ੍ਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਰਭੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਦਾਨਵ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਮ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਨ। ਹੁਣ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਹਨ: ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭਰਣੀ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ, ਅਤੇ ਰੋਹিণੀ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਯਾ, ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ, ਮਘਾ, ਪੂਰਵਫਲਗੁਨੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰਫਲਗੁਨੀ ਹਨ। ਜੇਠ, ਮੂਲਾ, ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੂਰਵਭਾਦ੍ਰਪਦਾ, ਉੱਤਰਭਾਦ੍ਰਪਦਾ ਅਤੇ ਰੇਵਤੀ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੂਚੀ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਈਆਂ। ਦੱਖ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਚੰਦਰਮਾ ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਕਸ਼ਟਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਤੇ ਆਸਰੈ ਲੈਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਟਾ ਵਿਚ ਸਜਾ ਕੇ, 'ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਦੱਖ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰੋਗ-ਮੁਕਤ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਉਹ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਂਦੀਆਂ। ਉਹ ਦੱਖ ਨੂੰ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਸਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸਾਡਾ ਪੁਣਿਆਤਮਾ ਪਤੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, "ਜਿਵੇਂ ਅੱਖ ਖੁੱਲੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਦੁਨੀਆ ਹਨੇਰੀ ਲੱਗੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਜੀਵਨ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ; ਪਤੀ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਧਨ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਪਤੀ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵੀ ਪਤੀ ਹੀ ਹੈ।" "ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਤਪ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਔਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਮਾੜੇ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਔਰਤ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਪਤੀ ਪਾਪੀ, ਬੀਮਾਰ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜੇਕਰ ਔਰਤ ਉਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰੇ ਜਾਂ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਜੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿਧ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਜੇ ਕਰਮ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਵਰ ਦਿਓ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦੱਖ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਦੱਖ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਦਇਆਲੂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਲਈ ਪਤੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।