ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਰਾਹ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਜੀਵ ਆਤਮਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਭ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਖੁਸ਼ੀ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਣਗਿਣਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੀਵ ਆਤਮਾ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਸੰਤ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਪੁੰਜੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੁਖੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਮੇਂ ਸੁਣੀ ਗਈ। ਹੁਣ, ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੁਖੀ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਮੁਸਕੁਰਾਏ। ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੁੱਖ ਦਾ ਬੀਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਜਠਰ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੀਆਂ ਨੌਣੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦਾਨ, ਤਪੱਸਿਆ ਜਾਂ ਵਰਤ, ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਤੋਗੁਣੀ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਉਧਾਰ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ।” ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤਮ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਮਾਨ ਕਰਮਾਂ ਰੂਪ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਯਾਦ, ਉਸਦੀ ਸਿਫ਼ਤ, ਅਰਾਧਨਾ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧੋਇਆ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਮੌਤ ‘ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਹੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਉਹੀ ਗੁਰੂ, ਤੇ ਉਹੀ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਤਰ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਲਤ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਨਾਮ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਮੰਗਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਮਾਂ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੌਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਰੋਗ ਵਾਂਗ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ—ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਧੁਪਰਕ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ—ਉਹ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰ, ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਮੂਲ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰਵੋਚ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੰਗਲ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਘਾਸ ਦੇ ਤਿੰਨੇ ਤਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਝੂਠਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹੀ ਸਰਵੋਚ ਤੱਤ ਹੈ ਜੋ ਗਹਿਰੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਭੋਗ ਤੇ ਅਤਿ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯੋਗੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਤਪੱਸੀਆਂ, ਤੇ ਤਪ ਦੇ ਵਡੇਰੇ ਭੀ, ਇਸ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਇਸ ਦੀ ਰਾਖ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਰੋਗ, ਪਾਪ ਤੇ ਡਰ ਵੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਭਾਗ ਦੇ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਉਹ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੋਲੋਕ ਪੱਧ ਦੀ ਸਿੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਰ ਹੈ, ਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਭੀ ਵੱਡਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਦਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਯਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।