ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿੱਚ ਗੁੰਥੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਜਦ ਉਰਵਸ਼ੀ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਹੇ ਮुनਿ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਬੀਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਮੰਗਲਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਮেধਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਦਿਤੀ ਤੋਂ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਅਤੇ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਬਲੀ ਸਨ। ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਿੰਹਿਕਾ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਹੂ ਨੈਰਿਤ। ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਵੈषਣਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚਤਮ ਸੀ। ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ। ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਕੀ, ਕਾਲੀਆ, ਧਨੰਜਯ, ਮਹਾਪਦਮ, ਸ਼ੰਕੁ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਸੰਵਰਨ, ਗੋਖਸ਼, ਗੋਕਰਮੁਕ, ਵਿਰੂਪਦੀ ਆਦਿ ਹੋਰ ਸੱਭ, ਹੇ ਸ਼ੌਣਕ! ਕੁਆਰੀ ਮਾਨਸਾ, ਜੋ ਕਮਲਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਜਰਤਕਾਰੁ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ। ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਵਿਨਤੈਯ ਅਤੇ ਅਰੁਣ, ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ। ਇਹ ਗਾਂ ਅਤੇ ਮੱਝਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਰਭੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਦਾਨੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਮ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵੀ। ਹੁਣ, ਚੰਦਰਮਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭਰਣੀ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ, ਅਤੇ ਰੋਹਿਣੀ; ਪੁਸ਼ਿਆ, ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ, ਮਘਾ, ਪੂਰਵਫਲਗੁਨੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰਫਲਗੁਨੀ; ਜੇਠ, ਮੂਲਾ, ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੂਰਵਭਾਦ੍ਰਪਦਾ, ਉੱਤਰਭਾਦ੍ਰਪਦਾ ਅਤੇ ਰੇਵਤੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲਿਸਟ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ। ਸਾਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਕਸ਼ਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਦਰਮਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਸ਼ਰਨਾਗਤ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ 'ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਜਦ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਰੋ ਪਈਆਂ। ਉਹ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਈਆਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਸਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਧਰਮੀ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।" ਜਦ ਅੱਖ ਖੁੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ; ਪਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਧਨ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਪਤੀ ਹਨ; ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਨਿਯਮ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।