ਸੁਣੋ, ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਣੇਸ਼ਵਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਗੋਪੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਨ। ਸਾਵਿਤਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਿਕ ਗ੍ਰੰਥ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਗਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਘਟਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜੀਭ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਜੋ ਭਗਤੀ ਰੂਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੱਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਖੁਲਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੌ ਵਰ੍ਹੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਵੀਂ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੂੜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅੱਖ ਖੁਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਮੁੜ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਓਸੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ। ਸੰਪੂਰਨਤਾ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਫਰਕ ਅਤੇ ਲਕੜੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਕਰਨਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਸੇਵਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਾ, ਬੱਚੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਗਲ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ (ਸਤ੍ਰੀ) ਰੋਈ, ਉਸਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖਦਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ, ਉਸ ਰੋ ਰਹੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ। ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਗੋਲੋਕ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈਏ, ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ। ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੂਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਸਾਵਿਤਰੀ ਵਰਤ ਕਰ। ਇਹ ਵਰਤ ਅਠਾਈ ਸਾਲ, ਹਰ ਸਾਲ ਤੇ ਹਰ ਪੱਖ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਤੇ ਹਰ ਮੰਗਲਵਾਰ, ਮੰਗਲ-ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ। ਐਸੇ ਹੀ, ਆਢੀ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ, ਮਨੋਂ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੂਦੀ ਅਠਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਆਦਿ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜੋ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਹੈ, ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਸਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਧਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਸਹਿਤ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ...। ਇਹ ਸਭ ਦੱਸ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇਵ ਆਪਣੇ ਅਸਥਾਨ ਵਲ ਪਰਤ ਗਏ। ਫਿਰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਤ੍ਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬੱਚੇ, ਇਹ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਥਾ, "ਸਾਵਿਤਰੀ ਉਪਾਖਿਆਨ" ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਵਿਤਰੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਗਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਦਾ ਗਾਉਣਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲਮਈ ਕੰਮ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ? ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।