ਮੁਨਿਵਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਉਪਿੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਰਣਨਯੋਗ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ, ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਸਵਰਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਵੀ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹਨ – ਸ਼ਨੇਸ਼ਚਰ ਅਤੇ ਯਮ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰੀ ਕਾਲਿੰਦੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੋ ਵਸੁੰਧਰਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ।" ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਵਸੁੰਧਰਾ, ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਯੁਵਾ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਮਲਯ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਚੰਦਨ ਦੇ ਨਰਮ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਮ੍ਰਿਦੁ ਅਤੇ ਹਾਸਮੁਖ ਯੁਵਕ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਲੀਨ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਮਾਲਾ ਭੇਟ ਕੀਤੀ। ਉਪਿੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲਪਟ ਗਈ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਭ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਈ। ਉਪਿੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਉਥੋਂ ਲੰਘ ਰਹੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਬੀਜ ਸੰਭਾਲ ਨਾ ਸਕੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਉਜਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਮੇਧਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ ਹਨ। ਦਿਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ – ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਅਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼। ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਿੰਹਿਕਾ ਵੀ ਉਥੇ ਜਨਮੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਿੰਹਿਕਾ ਤੋਂ ਰਾਹੂ ਨੈੱਰਿਤਯ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ। ਫਿਰ, ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਕੀ, ਕਾਲੀਆ, ਧਨੰਜਯ, ਮਹਾਪਦਮ, ਸ਼ੰਕੁ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਸਮਵਰਣ, ਗੋਕਸ਼, ਗੋਕਰਮੁਕ, ਵਿਰੂਪਦੀ ਆਦਿਕ ਵੀ ਉਥੇ ਜਨਮੇ। ਮਾਨਸਾ, ਜੋ ਕਮਲਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਰ ਜਰਤਕਾਰੂ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਵੈਨਤੇਯ ਅਤੇ ਅਰੁਣ, ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਿਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਰਭੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਫਿਰ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਦਾਨੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਮ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਨ। ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ: ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭਰਣੀ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ, ਰੋਹਿਨੀ, ਪੁਸ਼ਯਾ, ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ, ਮਘਾ, ਪੂਰਵਫਲਗੁਨੀ, ਉੱਤਰਫਲਗੁਨੀ, ਜੇਸ਼ਠਾ, ਮੂਲਾ, ਪੂਰਵਾਢਾ, ਉੱਤਰਾ, ਪੂਰਵਭਾਦ੍ਰਪਦਾ, ਉੱਤਰਭਾਦ੍ਰਪਦਾ ਅਤੇ ਰੇਵਤੀ – ਇਹ ਸਭ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਦੱਖ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਪਦਿਕ ਰੋਗ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਦ, ਉਸ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਪਦਿਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ।