ਯਮराज ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਲੱਕੜੀਆਂ ਤੇ ਠੇਸਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੱਡ ਕਿਸੇ ਕੂਏਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਸਦਾ ਹੀ ਮਹਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਸੜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਪਾਪੀ ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ, ਤਾੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੱਡ ਸੜਦੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਭੜਕਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪਾਪੀ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦੇ ਹਨ, ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਡਿੱਗਦੇ ਹੀ, ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਬਾਣ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਕਰੋਸ਼ਾ ਤਕ ਉਹ ਕੰਬਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੱਡ ਵੀਹ ਧਨੁ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਉਲਕਾਪਿੰਡ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਕੀੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਨੇਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਅੰਨ੍ਹਾ ਕੂਆ" ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਥਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭੇਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੁਰ-ਚੁਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੱਡ ਗਹਿਰੀ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਵੀਹ ਧਨੁ ਲੰਬੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੇਸਾਂ ਨਾਲ ਕੁੱਟਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਾਪੀ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਗਲਾ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਖੱਡ ਹੈ ਜੋ ਸੌ ਇਕਾਈਆਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਸੌ ਧਨੁ ਤਕ ਚਮੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕੌੜੇ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਖੱਡ ਦਾ ਮੂੰਹ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਬਾਰਾਂ ਧਨੁ ਹੈ। ਅੰਦਰ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਹਦਾ ਮੂੰਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪਾਪੀ ਅੰਦਰ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੱਡ ਧੂੰਏਂ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਧੂੰਏਂ ਕਰਕੇ ਪਾਪੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪਾਪੀ ਅੰਦਰ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸੱਪ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਯਮਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਛਿਆਸੀ ਖੱਡਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬੋਲੀ ਹਰ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਧਰਮ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਕੀ ਹਨ?" ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਤਤਵ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ, ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਵਰਤ ਤੇ ਤਪ—ਇਹ ਸਭ ਕੀ ਹਨ? ਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਿਤਾ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।" ਯਮਰਾਜ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੇ ਬਾਲਿਕੇ। ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸਾਂ। ਪਰ ਇਹ ਜਾਣ, ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਆਪ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਧਾਨਕਾਰੀ ਹਨ।