ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਸਾਰੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ, ਯਮ ਆਪ, ਅਤੇ ਉਹਦੇ ਸੇਵਕ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਿਸਥ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰਕ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਹਰਿ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਰਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰਿ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ (ਦਵਿਜ) ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ—ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਸੁਰਗ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵ-ਗਣ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭੈਅ ਵਜ੍ਹੋਂ ਗਰੁੜ ਵਰਗੇ ਸਰਪ ਵੀ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ—ਸਿਵਾਏ ਹਰਿ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ—ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ। ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਵੀ ਡਰ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਨੇਕ ਰਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਤੇ ਘਾਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਇੱਛਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵੀ, ਤੇ ਸਮਾਂ, ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਕਰਮ, ਸੁਖ-ਦੁੱਖ—all follow along. ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਹ ਦੇ ਵਿਗਾਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦਾ ਬੀਜ, ਜਿਹੜਾ ਜੀਵਾਤਮਾ ਲਈ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਹ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ, ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਇਥੇ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲਈ ਉਸੇ ਰੂਪ ਦਾ ਸੁਖਸ਼ਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਰੀਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਲੰਮੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਗਰਮ ਤਰਲ, ਗਰਮ ਲੋਹੇ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾ ਸੜਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਟੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਪੀੜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਰਕ ਦੇ ਖੱਡਿਆਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਖੱਡਾਂ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਨਾਸਵੰਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਗ ਦੇ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਖੱਡਾਂ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਭਿਆਨਕ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਮਾਰੀ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਰੂਣ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੀਕਦੇ ਹਨ, "ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ!" ਜਦੋਂ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਖੱਡਾਂ ਗਰਮ ਪਿਸ਼ਾਬ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਕੀੜੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਖੱਡਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਵਡੀਆਂ ਹਨ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਚੀਖਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਖੱਡਾਂ ਰੇਸ਼ਾ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਕਰੋਸ਼ ਲੰਬੀਆਂ, ਤੇ ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੇਚੈਨ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਅੱਧ ਕਰੋਸ਼ ਲੰਬੀਆਂ ਹਨ, ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਤੇ ਉਥੇ ਜ਼ਹਿਰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਨ। ਉਥੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੀਖਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਅੱਧ ਕਰੋਸ਼ ਲੰਬੀਆਂ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਕੀੜੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਚਾਰ ਕਰੋਸ਼ ਲੰਬੀਆਂ ਹਨ, ਗੁਦ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ। ਕੁਝ ਚਾਰ ਕਰੋਸ਼ ਲੰਬੀਆਂ ਹਨ, ਵੀਰਜ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਤੇ ਉਥੇ ਵੀਰਜ ਦੇ ਕੀੜੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਖੱਡਾਂ ਗੰਦੀ ਸੁਆਦ ਵਾਲੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ। ਕੁਝ ਆਧੀ ਝੀਲ ਲੰਬੀਆਂ ਹਨ, ਆਦਮੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਪਾਪੀ ਹਨ। ਕੁਝ ਖੱਡਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੈਲ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਪਾਪੀ ਉਹ ਮੈਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਨ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਦੇ ਖੱਡ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਪੀ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਚੀਖਾਂ, ਤਕਲੀਫ਼, ਤੇ ਦੁੱਖ ਹੀ ਦੁੱਖ ਹੈ।