ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਚੇਲੇ, ਨੌਕਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲਈ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਗੁਰੂ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਭਰੋਸਾ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਕਿਹੜਾ ਪਿਤਾ, ਕਿਹੜਾ ਮਾਲਕ, ਕਿਹੜਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ? ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪਿਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ਮਾਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਕਵਚ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵਿਰਲੇ ਹੋਣ ਦੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੀ। “ਹੇ ਪਿਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਪਬਰਹਣਾ ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਦੁਰਗਤੀ ਮਿਲੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਗਏ। ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ, ਪਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਨਹੀਂ। ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਨਮ ਲਏ। ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਗੌਤਮ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ। ਮਨੂ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵਨ ਵਾਲੇ, ਜਨਮ ਲਏ। ਮਨੂ ਨੇ ਆਕੂਤੀ ਨੂੰ ਰੁਚੀ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਤੋਂ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਸੀਮਨ ਦੁਆਰਾ, ਸਠ daughters ਜਨਮੀਆਂ। ਇੱਕ, ਸਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ: ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਤੋਸ਼, ਪੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨਭੂਤ, ਖ਼ਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਹਿਸ਼ਣੁ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਾਰਮਿਕ। ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਤੋਂ ਨਰਾ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਮ ਲਏ। ਹੁਣ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ: ਕੰਡਲੀ, ਭੀਸ਼ਣਾ, ਰਾਸਨਾ, ਪ੍ਰਮੋਚਾ, ਭੂਸ਼ਣਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ। ਉਹ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ: ਕਦਰੂ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਵਿਨਤਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਸਰਮਾ ਕੁੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੌਪਾਇਆ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇੰਦਰ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਯ, ਉਪਿੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਯੰਤ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਚੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਧੀ ਸਵਰਨਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਸ਼ਨੇਸ਼ਚਰ ਅਤੇ ਯਮ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਵਸੁੰਧਰਾ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਦੱਸੋ।” ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਸੁੰਦਰ ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ ‘ਤੇ, ਇਕ ਅਲੱਗ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਥਾਂ ‘ਤੇ, ਨਰਮ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਨੌਬਲ ਅਤੇ ਨਰਮ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਲੈਂਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਆਕਰਸ਼ਕ। ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧਿਤ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਪਿੰਦਰ, ਉਸ ਦੀ ਮਨੋਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਕੁਲ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਉਹ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ, ਵਿਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ।