ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਕਿਸੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਬੁਰੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੱਖੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਔਰਤ ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਪੀਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਨੀਚ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਨਵਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਬਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਫੁਲੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਹੰਕਣ ਵਾਲਾ, ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਬਲਦ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਉਬਲਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਕੜਾਹੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਾਂਡੇ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਪੇਟ ਦੀ ਭਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਰਨ ਮਾਸ ਜਾਂ ਮੱਛੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ, ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੱਬਾ, ਤਿੱਖਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਸੱਪ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਮਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਕੋੜ੍ਹੀ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਜਾਣਬੁਝ ਕੇ ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ, ਭੁੱਖਾ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਛੋਟੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਵਿਅਕਤੀ ਮਧੁ (ਸ਼ਹਦ) ਲੈਣ ਲਈ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਸੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਯਮਦੂਤ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਂਦਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਾ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਣਯਾਇਕ ਸਜ਼ਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿਛੂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲ ਤੀਖੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਿੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹਨੇਰੇ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਰੋਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਮਗਰਮੱਛ ਜਾਂ ਅਜਿਹੇ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਛਾਤੀ, ਕਮਰ, ਸਿਨੇ ਜਾਂ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਪਿੱਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਅਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਿਕਾਲ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਰੀਬ, ਬਹੁਤ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਰਤ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਤਾਮਾ ਜਾਂ ਲੋਹਾ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਭੁੱਖਾ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸਾਰਸ ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਹੰਸ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਨਮ-ਜਨਮਾਂਤਾਂ ਤੱਕ ਦੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।