ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅੱਗੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ?" ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅੱਗੇ ਬੈਠੀ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਪਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇ। ਉਹ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸਮਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੈ—ਉਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਦੰਡ ਦਾ ਦੰਡਾ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਪਸੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ, ਧਰਮਾਤਮਾ, ਆਪਣੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਇਸ 'ਯਮਾਟਕ' ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿੱਤ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ—ਉਹਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਯਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ' ਨਾਮਕ ਅਠਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ (ਸਾਵਿਤਰੀ) ਨੂੰ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪਰਿਣਾਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਆਤਮਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਖੱਡ ਵੀ ਹਨ।" "ਉਹ ਖੱਡ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਛਿਆਸੀ ਖੱਡਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਸੰਯਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੀ ਖੱਡ, ਤਪਦੀ ਹੋਈ ਖੱਡ, ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਖੱਡ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਖੱਡ ਹੈ। ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਖੱਡ, ਗੰਦਗੀ ਦੀ ਖੱਡ, ਚਰਬੀ ਦੀ ਖੱਡ ਵੀ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੈਲ ਦੀ ਖੱਡ, ਕੰਨ ਦੀ ਮੈਲ ਦੀ ਖੱਡ, ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਖੱਡ, ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਖੱਡ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਖੱਡ—ਇਹ ਸਭ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਨੁਕੀਲੇ ਕੰਡਿਆਂ ਦੀ ਖੱਡ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਖੱਡ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਬਲਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਖੱਡ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਖੱਡ—ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਖੱਡ, ਡੰਕ ਮਾਰਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਖੱਡ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ ਦੀ ਖੱਡ ਵੀ ਹਨ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਖੱਡ, ਭਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖੱਡ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਖੱਡ। ਕੰਬਣ ਦੀ ਖੱਡ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਖੱਡ, ਬੰਨ੍ਹਨ ਦੀ ਖੱਡ—ਇਹ ਸਭ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।" "ਥੂਕ ਦੀ ਖੱਡ, ਰਾਖ ਦੀ ਖੱਡ, ਸੁੱਕੇ ਪਾਊਡਰ ਦੀ ਖੱਡ—ਇਹ ਸਭ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗ ਦੀ ਖੱਡ, ਰਾਖ ਦੀ ਖੱਡ, ਸੜਨ ਵਾਲੀ ਖੱਡ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ। ਗੋਹ ਦੀ ਮੂੰਹ, ਮਗਰਮੱਛ ਦੀ ਮੂੰਹ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਚੁੰਭ, ਗਾਂ ਦੀ ਮੂੰਹ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਪੀ ਜੀਵ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਟੀ ਖਾਣਾ, ਫਾਹੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣਾ, ਭਾਲੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਤੇ ਕੰਬਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਹਨ। ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਨਾ, ਸਰੀਰ ਦਾ ਪਾਊਡਰ ਬਣਨਾ, ਕੁਚਲਿਆ ਜਾਣਾ, ਤੇ ਸੁੱਕ ਜਾਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਪੀੜਾਵਾਂ ਹਨ।" "ਹੇ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਇਹ ਖੱਡਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੰਡਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਭਾਲਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਫਾਹੀ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ—ਇਹ ਸਭ ਹਨ। ਉਥੇ ਹਨੇਰਾ ਹੈ, ਦਇਆ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਧਨੀ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ—ਸ਼ੈਵ, ਸ਼ਾਕਤ, ਸੌਰ, ਤੇ ਗਣਪਤ ਭਗਤ—ਇਹ ਸਭ ਉਥੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਫਲਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਭੋਗਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।