ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੁਤ੍ਰੇਸ਼ਟੀ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿੱਪਰੇਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਧਿਆਗ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੋਕ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਦਮ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਅੱਧੇ ਪੂਣ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਵਾਧੀ; ਰਿਧਿਆਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ; ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਪਦਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਯਜਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਦਕਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਵਾਦ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸਤੀ, ਉਸ ਕਾਰਨ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਮ, ਕਸ਼ਯਪ, ਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਰਦਮ, ਸ਼ਿਵ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਕਪਿਲ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ। ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ, ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਚਲ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ—ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਨ। ਭਗਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਗਾ, ਧਨ-ਸੰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਧਿਕਾ। ਸੌ ਘੋੜੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਦੱਖਣ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾਂ, ਵੈਦਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਧਿਆਨ, ਨਾਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੈਰ-ਜਲ ਦਾ ਪਾਨ ਅਤੇ ਭੋਗ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ—ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ—ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂਆਂ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਂਚ, ਉਹ ਮੁੜ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਬੋਲੀ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦਾਨ, ਵਰਤ, ਸਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਅਮਰਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਭ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ—ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ? ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਭਗਤ ਸਤਰੀ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਪਾ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸਮਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੈ—ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਸਟਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਦੰਡ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ। ਉਹ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤਪਸਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ, ਧਰਮਵਾਨ, ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਿਤ੍ਰ ਹੈ।