ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ, ਉਹ ਮੁੜ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਧਰਤੀ ਦੀ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੂਜਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੋਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਰੇ ਤਪ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਇ ਕੇ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੁਤ੍ਰੇਸ਼ਟੀ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਉਹ ਅੱਧਾ ਫਲ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਪਰੇਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿੱਧਿਯਾਗਾ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ ਇਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੋਕ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਪਦਮਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਅੱਧਾ ਪੂਣ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਜ਼ਮੀਨ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਰਿੱਧਿਯਾਗਾ ਵਿਚ, ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ, ਪਦਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰੋ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਯਜਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਦਕਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਿਚ ਵਿਵਾਦ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸਤੀ, ਉਸ ਕਾਰਨ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਯਜਨ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਮ, ਕਸ਼ਯਪ, ਸ਼ੇਸ਼, ਅਤੇ ਕਰਦਮ, ਸ਼ਿਵ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਕਪਿਲ, ਅਤੇ ਧਰੂਵ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ। ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਗੰਗਾ, ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ। ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਦ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਗਰੁੜ। ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਚਲ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿਚ ਮਨ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ, ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰਤ। ਭਗਤ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ ਦੁਰਗਾ, ਧਨ-ਦੌਲਤਾਂ ਵਿਚ ਰਾਧਿਕਾ। ਸੋ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸੌ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੈਦਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ-ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ-ਜਲ ਅਤੇ ਭੋਗ ਦੀ ਸਵਾਦ। ਕਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਕਥਾ ਦੇ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂਆਂ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿਚ ਖੜ-ਖੜ, ਉਹ ਮੁੜ ਯਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੋਲੀ।" ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦਾਨ, ਵਰਤ, ਸਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਤਪ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਅਮਰਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਲਾਭ— ਇਹ ਸਭ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।