ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਰਾਧਾ ਸਮੇਤ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ-ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਭਗਤੀ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਮੰਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਉਸਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ੁਕਲ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੋਈ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤਿ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਕੇ ਮਹਾਨ ਪਰਾਕਰਮ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੰਚਮੀ ਨੂੰ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਦੁੱਗਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੁਬਾਰਾ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਕਰੋੜ ਗਿਣਤੀ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਰੇਤ ਦੇ ਭਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਰੇ ਤਪ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਗ੍ਯ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ੍ਯ ਨਾਲੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਤ੍ਰੇਸ਼ਟੀ ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੱਧਾ ਫਲ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿੱਪਰੇਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਧਿਯਾਗਾ ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਦਮ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਅੱਧੇ ਪੂਣ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਧਿਯਾਗਾ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਦੇ ਸਮਾਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਸਾਰੇ ਯਗ੍ਯਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਯਗ੍ਯ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਿਚਕਾਰ ਅਣਬਣ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੇ ਸਤੀ, ਉਸ ਕਾਰਨ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਯਗ੍ਯ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਧਰਮ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਰਦਮ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਸ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।