ਜੋ ਕੋਈ ਚੈਤ੍ਰ ਜਾਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨਵਮੀ ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਜਨਮ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਮਹਾਂ ਸ਼ਰਦ-ਕਾਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਭੋਜਨ, ਦਾਨ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ—ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਮਨਵੰਤਰਾਂ ਤੱਕ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਸੰਪੱਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪুত੍ਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੀ ਨਾਲ। ਉਹ ਰਾਜਾ-ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਵਾਂ ਤੱਕ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਦੇ ਵੈਕੁੰਠ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਿਹਾਂ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਆਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ, ਜਦ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਪਥਰ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਉਮਰ ਰਿਹਾਂ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਿ-ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੁਕਲ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਮੁੜ ਆ ਕੇ, ਹਰਿ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਿਹਾਂ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਸਨਮਾਨਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੰਜਵੀਂ ਨੂੰ ਜੇ ਕੋਈ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਸਨਮਾਨਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਉਪਹਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਦੋ ਗੁਣੇ ਸਮਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਨਮਾਨਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੁਬਾਰਾ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਂ, ਪুত੍ਰ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਰੋਜ਼ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਲਿੰਗਾ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਰੇਤ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਰੋਜ਼ ਪਥਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਥਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਹਰਿ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹੀ ਦੁਲਭ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤਪ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤ, ਜੇ ਕੋਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ...