ਮਰੀਚੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਤੇ ਅਪਾਂਤਰਤਮਾ ਜੀ ਗਲੇ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਹੰਸਾ ਜੀ ਬਾਂਏ ਪਾਸੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਉਪਜੇ, ਤੇ ਯਤੀ ਜੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਥ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਭਾਗ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹੜੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ? ਹੇ ਪਿਤਾ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਡੂੰਘੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਵੇਗਾ? ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਪਰਮ ਬੀਜ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਆਸਰਾ ਹੈ ਭਗਤਾਂ ਦਾ, ਉਹੀ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹੀ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਵਨ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਨਾਸਵੰਤ, ਅਸਲ ਵਿਚ ਝੂਠਾ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੱਛੀ ਲਈ ਕਾਂਡੇ ਉੱਤੇ ਲੱਗਿਆ ਮਾਸ ਸੁਆਦ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਫੜ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰਕ ਸੁਖ ਵੀ ਧੋਖਾ ਹਨ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਇੱਕ ਚੰਚਲ ਹਰਨ ਬਣੇਂਗਾ, ਜੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਲ ਖਿੱਚਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਕਾਮੀ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਭੋਗਾਂ ਵਿਚ ਲਗਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਰੀਲਾ ਤੇ ਗਾਇਨ ਵਿਚ ਕੁਸ਼ਲ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਮਿਲੇਗਾ। ਤੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁਣੀ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਕਾਂਤ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਲੱਖ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਇਸ਼ਵਰੀਕ ਭੋਗ ਭੋਗੇਂਗਾ। ਪਰ, ਬੱਚੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰੇਂਗਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਚਿਟ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲੈਣਾ, ਤਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰੋਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹਾਏ, ਤਪੱਸਵੀ ਰਚਨਹਾਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਪਿਆ। ਜੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਭਟਕ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇ। ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਣਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੋਣ। ਜੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਤਾਂ ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ੂਅਰ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਜਨਮ ਲਏ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਤੇ ਹਰੀ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਮਿਲੇ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਦਾ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਭਗਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪਰਦਾਦਾ, ਇਤਨਾ ਤੱਕ ਕਿ ਤੀਰਥ ਵੀ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਇਕ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਚੇਲੇ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ—ਜੇ ਕੋਈ ਗੁਰੂ ਚੇਲਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵੇ, ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਿਤਾ, ਮਾਲਕ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੈ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਚਤੁਰਮੁਖ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮਨੁ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਸਮੇਤ, ਕਵਚ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ—ਹੇ ਪਿਤਾ, ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੋਗੇ। ਹੁਣ ਤੁਹਾਡਾ ਯੱਗ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।