ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਸੁਣੋ—ਹਰਿ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਛਿਤ ਸੀ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਪੁਰਾਣ, ਉਪਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਭੋਗ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਾਂਛਿਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੰਹਿਤਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਹੈ। ਵੈष੍ਣਵ, ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਸਤਪੁਰਖ, ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਸਤਪੁਰਖ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਯੋਗੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਲੱਛਣ, ਉਸ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਵਰਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਚੰਗਿਆਂ ਅਤੇ ਮੰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗਤੀਫਲ ਵੀ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਫਿਰ ਗਣੇਸ਼ ਸੰਬੰਧੀ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਵਿਵਰਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਵੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਿਆ, ਜੋ ਇਕ ਅਦਭੁਤ ਲੀਲਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਘਟਨਾ ਸੀ। ਹੇ ਰਿਸ਼ਿ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਾਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹਰ ਆਸ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਇਸ ਨੂੰ 'ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰਤ' ਆਖਦੇ ਹਨ। ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੇ, ਧਰਮ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਿਅਾਸਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਣ, ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ, ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦੱਸੋ।” ਸੂਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਹਰਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੁਜਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਉਹ ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੰਹਿਤਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ।” ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਲਯ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਰਿਸ਼ਿ, ਤਦ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਇਕ ਪਿੰਡ ਸੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਮਹਾਨ ਤੇਜ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਗੋਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ਿ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬੜਾ ਉਜਲਾ, ਅਤਿ ਮਹਾਨ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਥਿਤ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਮਹਲ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਪੰਜ ਸੌ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ, ਜੋ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ, ਮੌਤ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਵਸਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਲਯ ਸਮੇਂ ਇਹ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੇਲੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਉਹਦੇ ਸਾਥੀ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਤਿ ਮਨੋਹਰ, ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਇਹੀ ਆਨੰਦ ਦਾ ਉਤਪਾਦਕ ਹੈ, ਨਿਰਾਕਾਰ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਨਵੇਂ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।