ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹਨ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਮਸਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਸੱਚੀ ਸੱਤਵ ਗੁਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਉੱਚੇ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਤੇਜੀਲੇ ਅਤੇ ਭੈਅਨਕ ਵੀ ਹਨ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਪੁਲਸਤਿਆ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਪੁਲਹਾ ਜਨਮੇ। ਨੱਕਾਂ ਤੋਂ ਅਰਣੀ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਤਲੂਏ ਤੋਂ ਅੰਗਿਰਸ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਤੋਂ ਕਰਦਮ, ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪਾਂਚਸ਼ਿਖ ਜਨਮੇ। ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ, ਅਤੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਅਪਾਂਤਰਤਮਾ ਆਏ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹੰਸਾ, ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਯਤੀ ਜਨਮੇ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪਿਤਾ ਜੀ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਭਾਗ ਲਵਾਂ? ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਦਾਨ ਹੁਣ ਕਿਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ? ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਡੂੰਘੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇਗਾ? ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਬੀਜ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਬੀਜ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਹ ਹੀ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਜੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਜੋ ਅਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਵਨ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਅਸਥਿਰ, ਨਾਸਵੰਤ, ਝੂਠਾ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਛੀ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਫੜਨ ਵਾਲੀ ਮਾਸ ਦੀ ਲਾਲਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਫੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਸੰਸਾਰਕ ਸੁਖ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਹੰਸ ਮਿੱਥੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਗਾਇਕ, ਕਾਮੀ, ਅਤੇ ਨਾਰੀ-ਮੋਹੀ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੂੰ ਕਾਮ-ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਰਾਗ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਆਸਕਤ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਗੁਣਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜੀਵ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੂੰ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇਂਗਾ। ਪਰ, ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰੇਂਗਾ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਛੋਹੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਵੇਂਗਾ, ਤਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਮੁੜ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਵਾਹ! ਤਪਸਵੀ ਕਰਤਾ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਪਿਆ। ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਪਿਤਾ ਉਸਨੂੰ ਤਿਆਗ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਥਾਂ ਹੋਵੇ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਣਿ ਪ੍ਰੇਮ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਤਾਂ ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੂਰ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਨਮੇ, ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਹਰੀ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਭਗਤੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ! ਇੰਨਾ ਤੱਕ ਕਿ ਤੀਰਥ ਵੀ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ-ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।