ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਦਯੁਮਤਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਨੇ-ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸੰਵਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਹਥੀਂ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਿਆ। ਸਤ੍ਯਵਾਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਯਾਤਰਾ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਫਿਰ ਯਮਰਾਜ ਨੇ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਾਤਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਅਕਾਰ ਦੀ ਸੀ, ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਯਮਰਾਜ ਜੋ ਸੰਯਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇ। ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਸੰਸਾਰਕ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੈਂ।" ਯਮਰਾਜ ਨੇ ਅੱਗੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਜੀਵ ਜਨਮ ਵੀ ਕਰਮ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਸ ਵੀ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਲਾਭ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਜਾਂ ਤਪਸਵੀ ਬਣਨਾ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੋਈ ਪਹਾੜ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵ ਛੋਟਾ ਜੀਵ ਜਾਂ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ ਨਾਲ ਰਾਖਸ, ਕਿਨਨਰ, ਭੂਤ ਜਾਂ ਪਿਸਾਚ ਬਣਨਾ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਜਾਂ ਅਸੁਰ ਬਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਕਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵ ਨਰਕ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅੱਗ, ਕੁਬੇਰ, ਤਾਰੇ, ਸੱਚਾਈ, ਪਾਤਾਲ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਵੈਕੁੰਠ ਜਾਂ ਗੋਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਉਮਰ ਲੱਖਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉੱਚਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਯਮਰਾਜ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਬੜੀ ਗਿਆਨੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਪੂਛਿਆ, "ਪੁਣਨੀਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਉਖਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਕਰਮ ਦਾ ਬੀਜ-ਰੂਪ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਕੌਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਕੌਣ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੌਣ ਉਸ ਤੋਂ ਅਛੂਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਗਿਆਨ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਕੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਹਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ-ਤੱਤਵ ਕੌਣ ਹਨ? ਭੋਗਤਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਭੋਗ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਭੋਗ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀ ਹੈ?" ਯਮਰਾਜ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਉਹ ਕਰਮ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ। ਹੇ ਪੁਣਨਿਆਤਮਾ, ਮੁਕਤੀ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਰੂਪ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।