ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸਮਗਰੀਆਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਚੌਥੇ ਵਿਭਕਤੀ ਵਿੱਚ, "ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ" ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। "ਸ਼੍ਰੀੰ, ਹ੍ਰੀੰ, ਕਲੀੰ, ਸਵਾਹਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ"—ਇਹ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ। "ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾ।" "ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਹੈ।" "ਹੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਲਈ, ਤੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਹੋ।" "ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਸ "ਹਿਮਨ ਦਾ ਰਾਜਾ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸ਼ੁਭ "ਹਿਮਨ ਦਾ ਰਾਜਾ" ਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧੀਆਂ ’ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ— ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਸਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿ ਉਠੀ: "ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।" "ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਇੱਕ ਗੁਣਵਤੀ ਕੁੜੀ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕਮਲਾ—ਜੋ ਚਤੁਰ ਸੀ—ਜਨਮ ਲੈ ਲਈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਦਿਨ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰ ਚੁਣਿਆ—ਦਿਉਮਤਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਹਥੀਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰ ਵਿਚ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਉਥੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ, ਪਹੁੰਚੀ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਜੀਵਾਤਮਾ ਨੂੰ, ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜਿਤਨਾ, ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਯਮ, ਸੰਯਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਉਪਲਬਧੀਆਂ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ, ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਤਪਸਵੀ।" "ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ, ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਨੀਚ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਪਹਾੜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਰੁੱਖ।" "ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਛੋਟਾ ਜੀਵ ਜਾਂ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਖਸ਼ਸ ਜਾਂ ਕਿਨਨਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਭੂਤ ਜਾਂ ਪਿਸਾਚ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਜਾਂ ਅਸੁਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਾਵਨ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।