ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਦਾਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਠੰਢਾ ਅਤੇ ਤਰਾਵਾ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਦਾ ਹੀ ਸੁਖ-ਸਮਪੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦਾ। ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਮੋਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਸਿੰਧੂਰ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਮਨ ਭਾਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਮੱਥੇ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦਾ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਪਦਾਰਥ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਕਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ “ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ” ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ। ਸ੍ਰੀਮ, ਹ੍ਰੀਮ, ਕਲੀਮ, ਅਤੇ “ਸਵਾਹਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ”—ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਦਾ ਰੂਪ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾਇਆ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ: “ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ। ਹੇ ਅਨੰਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੇਮਣੀ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਹੈ। ਹੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਮੂਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸਰੂਤ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ। ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਗਮਗਾਉਂਦੀ ਹੋ। ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—” ਜਦ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਰਾਜਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਰਾਜਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਪਦਾ ਹੈ— ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਥੇ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਵਾਂਗੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਇੱਕ ਸੁਗੁਣਵਾਨ ਕੁਆਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਿਚੋਂ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕਮਲਾ ਨਾਮਕ ਚਤੁਰ ਕੁਆਰੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰ ਦਿਉਮਤਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਬਣਿਆ। ਫਿਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਉਥੇ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਿਵਿਆ ਵਿਵਸਥਾ ਸੀ। ਹੇ ਮুনি, ਯਮਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਜੀਵਾਤਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਬੰਧ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦ ਯਮਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ: “ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇਹ ਮਾਨਵ ਸਰੀਰ ਫੜ ਕੇ ਕੋਈ ਜਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਜੋ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਉਪਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਲੀਲਾ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ।