ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਆਚਰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਦਵਜ-ਜਾਤੀ (ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼) ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਐਸਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਚੇ ਜਾਂ ਹਰਿ ਦਾ ਨਾਮ ਵੇਚੇ, ਇਹ ਵੀ ਅਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਦਵਜ-ਜਾਤੀ ਜੇ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਖਾਏ ਜਾਂ ਮੱਛੀ ਖਾਏ, ਇਹ ਵੀ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਭ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹੜਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ? ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ?" ਨਾਰਾਏਣ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਇਹ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਦਾ ਵਰਤ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਸਤ੍ਰ, ਜਨੇਊ ਤੇ ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਪੂਜਾ 'ਚ ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਨ ਦੇ ਮਧਿਆਨ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤਜੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਮਧੁਰ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚੈਤਾ ਹੈ। ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਵੈਦਕ ਤੱਤ ਦੀ ਅਵਤਾਰ, ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਲਾਂ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀਆਂ, ਵੈਦਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਪੂਜਾ 'ਚ ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਪਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਲੇਪ-ਸੁਗੰਧੀ ਵਰਤਣੀ ਹੈ। ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਇਹ ਸਭ ਚੰਦਨ ਜਾਂ ਸੋਨੇ-ਮੁਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਦੁਰਵਾ ਘਾਸ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ। ਸੁਗੰਧਤ ਆਮਲਾ ਦਾ ਤੇਲ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਲਯਾ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇਲ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਲ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੁਭ, ਮਨਪਸੰਦ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਨੰਦ, ਪੋਸ਼ਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ 'ਚ ਪਾਨ ਦੀ ਪੱਤੀ, ਜੋ ਕੈਫ਼ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦੀ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਠੰਢੀ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ, ਪ्यास ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੀ, ਸਭਾ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਤੇ ਹੋਰ ਮੂਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਭਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵਿਭਵ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਭ ਮੰਗਲ-ਰੂਪ, ਸਭ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਮੁਲਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ। ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸਿੰਧੂਰ, ਜੋ ਮੱਥੇ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂਠਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਧਿਆਨ, ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ-ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ।