ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮਹੀਨੇ ਭਰ 'ਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਜਾਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਹੋਰ ਜਾਪਾਂ ਨਾਲੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਰੱਖ ਕੇ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਜਾਪ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੱਥ ਉੱਤੇ, ਤਰਜਨੀ ਉਂਗਲ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੋਟੀ ਤੱਕ, ਮਾਲਾ ਬਣਾ ਕੇ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਜਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ ਬਣਾਕੇ ਜਾਪ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਲਾ ਗਊ ਦੀ ਪੀਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਏ। ਜਾਂ, ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਲਗਾਤਾਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਪ ਕਰੋ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧੀਆਂ 'ਤੇ ਇਹ ਜਾਪ ਨਿਰੰਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਧਿਆ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਰਮ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਅਗਲਾ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਅਯੋਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਚਰਨ-ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤੇ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਪਿਤਰ ਉਸਦੇ ਪਿੰਡ-ਜਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿ्णੂ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਭੋਗ ਹਰੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੈਤਾਂ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਪਤੀ ਜਾਂ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੀ ਤੁ 'ਚ ਦਿੱਤਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁੜੀ ਵੇਚਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੱਛੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਯੋਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੂਰੇ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਧਾਨ ਦੀ ਵਿਵਰਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ? ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਾਤਾ ਵੇਦ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ?" ਤਦ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਚੌਦਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਦਾ ਵਰਤ ਦੋ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਸਤ੍ਰ, ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਦਾਨ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿ्णੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਦਿਨ ਦੇ ਮਧਿਆਨ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਧੀ। ਉਹ ਮਾਤਾ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਧੁਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਮਣੀ-ਮੋਤੀ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰ-ਰੂਪਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ—ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਜਲ, ਅਰਘਯ, ਸਨਾਨ ਦਾ ਜਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰੋ।