ਸੁਣੋ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੇਅੰਤ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰ ਸਕਣ। ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਹਨ, ਕੁਝ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਵੈਕੁੰਠ, ਸ਼ਿਵਲੋਕ ਅਤੇ ਗੋਲੋਕ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਸੂਤੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਾਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸਜ ਨੂੰ ਕਾਮੁਕੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ। ਕਾਮੁਕੀ ਨੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਅਤਿ ਕਠਿਨ ਭ੍ਰੂਣ ਸੌ ਵਰ੍ਹੇ ਤੱਕ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਭ੍ਰੂਣ ਵਿੱਚ ਤਰਕ, ਵਿਆਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ। ਛੇ ਸੁੰਦਰ ਰਾਗ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਯਾਂ ਜਨਮੀ। ਸਾਲ, ਮਹੀਨਾ, ਰੁੱਤ, ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਅਤੇ ਦੰਡ, ਖਸ਼ਣ ਵਰਗੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਭਾਗ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਪੋਸ਼ਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਬੁੱਧੀ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਜੈ, ਇਹ ਸਭ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਮਹਾਨ ਸਸ਼ਠੀ, ਜੋ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਉਹ ਵੀ ਜਨਮੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਦਮਾ ਅਤੇ ਵਰਾਹ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ। ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਲੈ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਕੁਵਾਰੀ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਧਾਤੁ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਭਾਗ ਤੋਂ ਅਧਰਮ ਜਨਮਿਆ। ਧਾਤੁ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦਾ ਆਚਾਰਯ ਹੈ, ਜਨਮਿਆ। ਧਾਤੁ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਬੱਚੇ ਜਨਮ ਲਏ—ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਸਨਾਤਨ। ਧਾਤੁ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਬੱਚਾ ਆਇਆ। ਕਸ਼ਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ-ਸਰੂਪ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਮਨੁ ਹੈ, ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਮਨੁ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਾਤ੍ਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਰਹੇ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਧਾਤੁ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਾਗ ਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਭਗਤਿ ਭਾਵ ਹੈ, ਕ੍ਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਜਨਮ ਲਏ। ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਮਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੋਲੋਕ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤਮ। ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਸਤਵ ਰੂਪ, ਨਿਰਮਲ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਉੱਤਮ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਭਯੰਕਰ ਹੈ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ, ਪੁਲਹਾ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਅਰਣੀ ਨੱਕ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਮੂੰਹ ਦੇ ਤਾਲੂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਛਾਂ ਤੋਂ ਕਰਦਮ, ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ ਜਨਮਿਆ। ਮਰੀਚੀ ਮੋਢੇ ਤੋਂ, ਅਪਾਂਤਰਤਮਾ ਗਲੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਹੰਸ ਖੱਬੇ ਪੇਟ ਤੋਂ, ਯਤੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ, ਦੱਸੋ, ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਗ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਕਿਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਅਮ੍ਰਿਤ, ਜੋ ਤਪस्या ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਮਿਲਿਆ ਹੈ? ਕੌਣ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਇਸ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇਗਾ? ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਬੀਜ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਉੱਤਮ ਬੀਜ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਠਿਕਾਣਾ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ਪਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਅਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੈ।