ਹੇ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸੁਣੋ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ — ਇਹ ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਕੀੜੇ ਬਹੁਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਥਰ ਬਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਥਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿੰਗਲਾ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੰਤਪਤ ਹਨ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਸਤੁਤੀ-ਸਤਰ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ?" ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਲਗੇ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਰਮਾ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਦੇ ਸਮਾਨ ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਤੁਲਸੀ, ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਯੋਗਿਨੀ ਸੀ। ਹਰੀ, ਜਦ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਸਰਸਵਤੀ ਉਥੇ ਗਈ, ਨ੍ਹਾਈ, ਅਤੇ ਤTulਸੀ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮਾਇਆ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਵਾਣੀ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ — "ਸ਼੍ਰੀੰ ਹ੍ਰੀੰ ਕਲੀੰ ਐੰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨਯੈ ਸਵਾਹਾ" — ਜੋ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਦੇ ਦੀਵੇ, ਧੂਪ, ਕੁੰਕੁਮ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਹਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਲਸੀ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜੀ ਜਾਵੇਗੀ।" ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਖੁਦ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਧਾਰਣ ਕਰਨਗੇ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਗੀ, ਤੁਲਸੀ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹਰੀ, ਵਿਰਹ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ, ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਅਨੇਕਾਂ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਅਨੇਕ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਦੇਵਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਲਿਆ ਕੇ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਦੁਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੂਪ, ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਉਥੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਨੇ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਤਮ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਰੋ ਰਹੀ ਦੇਖਿਆ। ਭਾਰਤੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਹਰੀ ਆਪਣੇ ਧਾਮ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਵੇਗੀ।" ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਵ੍ਰਿੰਦਾ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਠ ਅੱਖਰੀ ਨਾਮ ਅਤੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ, ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੁਭ ਅਵਤਰਨ ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਦਿਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ...