ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਆਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਦੋ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਸਮਤਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਲਾਭ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਆਕਾਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਸੁਖਮ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਨਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਪਹੀਏ ਹਨ, ਇੱਕ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਨਿਰੁੱਧ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਗੋਲ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਖੁਦ ਹਰੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਛਤਰੀ ਆਕਾਰ ਰਾਜ ਮਿਲਾਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵੱਡੀ ਲਾਭ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੂੰਹ ਵਿਗੜਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੀਤਲ ਰੰਗ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਸਥਾਪਨਾ, ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦীক্ষਿਤ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੁੰਨ੍ਹ ਕਮਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ੍ਹ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਉਸਦੇ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚਾਰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਜਲ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਛੂਹਣ ਲਈ ਵੀ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤਰਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹੀ, ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਣਗਿਣਤ ਭੌਤਿਕ ਤੱਤ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨ ਰਜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਜਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਫੜ ਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਛੂਹ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤુલਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੰਖ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਸੰਖ ਤਿੰਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਵੀਰਜ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਚੁੱਪੀ ਧਾਰ ਲੈ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਸ੍ਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਉਹ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸ ਗਈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਤੁਰੰਤ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਨਿਕਲ ਆਈ। ਉਥੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਕੀੜੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪੱਥਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿੰਗਲਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਢੰਗ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ?" ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ, ਪੁੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।" ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸਨੂੰ ਰਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਭਾਗ-ਸਮਪੰਨ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।" ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰ ਲਿਆ। ਪਰ ਤੁਲਸੀ, ਮਾਣ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਉੱਤੇ ਝਗੜੇ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰ ਬੈਠੀ।