ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਦੈਤ੍ਯ ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਚੱਕ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦੈਤ੍ਯ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਤਮ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਹੋ ਰੂਪ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੰਖ-ਜਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹੋ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ-ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਦਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਡਰ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ, ਉਥੋਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਦੈਤ੍ਯ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵ-ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਏ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਲਸੀ ਕਿਹੜੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।" ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੇ ਸਨ।" ਫਿਰ ਹਰੀ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦਾ ਕਵਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਨਗਾੜਾ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਸੁੰਦਰ ਜੜਾਊ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਫਲ ਪਾ ਗਏ।" ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਤਿਰਛੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਕੰਪ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਾਗਰ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?" ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਹਰੀ ਜੀ ਮੁਸਕੁਰਾਏ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸ਼ਿਵ-ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਨੇ ਰਾਮਾ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ; ਨਾਰਦ ਜੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, 'ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੋ?'" ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਧਰਮ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਕਰਸ਼ਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ: ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗੂਂ ਸ਼ਿਆਮ, ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਦਸ ਲੱਖ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਰੱਖਦੇ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ। ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਨਾਰੀ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਨਹੀਂ; ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪੱਥਰ ਵਰਗੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦੁਸਟ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਾਗਰ ਹਰੀ ਜੀ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਵੀ ਪਿਘਲ ਗਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੇ ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।