ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜਿਸਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਸੀ। ਇਹ ਚੀਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਸੌ ਹੱਥ ਚੌੜੀ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਹੀ ਖੇਡ ਨਾਲ, ਇਹ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੰਵਲ ਚਰਨਾਂ ਵਲ ਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਆ ਕੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ। ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਇਕ ਇਲਾਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਗੋਪਾਲ ਬਾਲਕ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਗੋਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਸਤਕ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਇਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੁਦਾਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਦੈਤ ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਅਗਰਗਣੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਮਝੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਥੇ ਸਦਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਡਰ ਜਾਂਦੀ ਜਾਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਏ। ਸ਼ਿਵ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅਵਿਰਲ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਲਸੀ ਕਿਹੜੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ?" ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਉਹ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।" ਫਿਰ, ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦੀ ਕਵਚ ਲੈ ਲਈ। ਉਹ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਨਗਾੜਾ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਪਤਨੀ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲਿਕ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਦੇਵਤਾ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ। "ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਏ," ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ। ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰੇ ਕਰਦੀ, ਇਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?" ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਹਰੀ ਮੁਸਕਰਾਏ। "ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।" ਉਥੇ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਰਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੋ?" ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਧਰਮ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਕਰਸ਼ਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ: ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਤਝੜ ਦੇ ਕੰਵਲ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।