ਇਕ ਵਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਦੈਤ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸੌ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੈਤ ਉੱਭਰ ਆਏ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਏ। ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।" ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸੀ, ਪਿਆਸਾ ਤੇ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿਰ-ਚਰਚਿਤ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ "ਓਮ" ਉਚਾਰਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉੱਤਮ ਕਵਚ (ਬਕਤਰ) ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤੁਲਸੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਹਰਿ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੈਤ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਰਾਇਣ ਦੁਆਰਾ, ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲੋਅ। ਇਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚਕਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਲੰਬਾ, ਸੌ ਹੱਥ ਚੌੜਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਖੇਡ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਦੈਤ ਦੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਗੋਪ-ਲੜਕੇ ਵਾਂਗ, ਗੋਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਸਿਰ ਨਵਾਇਆ। ਉਥੇ ਸੁਦਾਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਸ਼ੰਕਰਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਦੈਤ ਦਾ ਹੱਡੀ-ਪਿੰਜਰਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੇ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ ਗਏ। ਤExcept for Shankara, holy water from ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ੰਖ-ਜਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਡਰ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ, ਉਹ ਥਾਂ ਛੱਡ ਦੂਜੇ ਥਾਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ, ਦੈਤ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਸ਼ਿਵ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੁਲਸੀ ਕਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।" ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਮਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਦੀ ਕਵਚ ਲੈ ਲਈ।" ਉਹ ਤTulasi ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਡੋਲ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰਤ-ਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੜਕੀ, ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਦੇਵਤਾ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਤTulasi ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਮਨੋਹਰ, ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਸੁੰਦਰ ਜਵੇਲ-ਸਿੰਗਾਸਨ ਤੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਨੂੰ ਵਿਠਾਇਆ। "ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਫਲਦਾਈ ਹੋ ਗਏ।" ਉਹ ਹਾਸੇ, ਪਲਕਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ, ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ।