ਮੈਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਨੇਕਾਂ ਵਾਰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਵਿਘਟਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਵਜੋਂ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਇਕ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੀ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਣਾਇਆ, ਰਖਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਕਿ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਮੌਤ ਦਾ ਜਿੱਤੂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਬੋਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਪਰਿਵਾਰਕ ਧੋਖੇ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵੱਡੀਆਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ?" "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਥਨ ਦੌਰਾਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਸੰਘਰਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਪਰ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਵਿਚਲੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਯਤਨ ਵਿਅਰਥ ਰਹੇਗਾ। ਹੁਣ, ਸਾਡੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਲਜਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।" ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਨੈਣੀ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ, ਹਾਰ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਲਜਾ ਜਾਂ ਨਾਕਾਮੀ ਹੈ? ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨੇ ਮਧੂ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨਾਲ ਵੀ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਗਦਾਧਾਰੀ ਨਾਲ ਵੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਮ ਮਾਤਾ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸੇਵਕ ਹੋ। ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀ ਲਜਾ ਹੈ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਦੇ ਦੋ, ਬਚਨਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਕਰੋ।" ਇਹ ਬਚਨ ਆਖ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਸਭ ਸਕੰਦੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿਚ, ਸਕੰਦੇ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਲੈ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਮੀਂਹ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਭੱਜ ਗਏ। ਪਹਾੜ, ਸੱਪ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਭੱਜ ਗਏ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੇ ਛੁਪਾ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਘਣੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਕੰਦੇ ਦੀ ਭਾਰੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਮੋਰ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਸੁਧ ਬਰਕਰਾਰ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿਭੂ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਪ, ਪਹਾੜ, ਦਰੱਖਤ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਵੀ ਸੁੱਟੇ। ਗੁਹਾ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਰਥ, ਸਾਰਥੀ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨ-ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ...