ਏਕ ਵਾਰ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇਂਗੀ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਗਿਆਂ ਤੇ ਉਤਸਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਲੋਂ ਰਚੇ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਸੇਵਕ ਕੇਵਲ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ। ਜਿਹੜੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਸਾਧਨਾ ਕਰਵਾਈ। ਫਿਰ, ਰਚਨਾ ਦੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਕੁਬੇਰ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਚਤ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਧੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਚਨਾ ਕਰ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ। ਸੌਤੀ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਚਰਬੀ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਠ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ—ਸੁਮੇਰੂ, ਕੈਲਾਸ, ਮਲਯ, ਤੇ ਹਿਮਾਲਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ: ਲੂਣ ਵਾਲਾ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਲਾ, ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ, ਦਹੀਂ ਵਾਲਾ, ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪ ਰਚੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਉਹ ਧਰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਅੱਠ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਨਗਰ ਬਣਾਏ। ਅਨੰਤ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਨਗਰੀ ਬਣਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੂਲੋਕ, ਭੁਵਰਲੋਕ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸਵਰਲੋਕ ਬਣਾਇਆ। ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਬਣਾਏ—ਅਤਲ, ਵਿਤਲ, ਸੁਤਲ ਤੇ ਤਲਾਤਲ ਆਦਿ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ, ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਅਣਗਿਣਤ ਸੰਸਾਰ ਸਾਰੇ ਨਕਲੀ ਹੀ ਹਨ। ਹਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿ्णੁ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਹਨ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਨਕਲੀ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ—ਵੈਕੁੰਠ, ਸ਼ਿਵਲੋਕ ਅਤੇ ਗੋਲੋਕ; ਪਰ ਗੋਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਸੌਤੀ ਜੀ ਫਿਰ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਜਿਵੇਂ ਕਾਮ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਮੁਕੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਰਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਅਤਿ ਕਠਿਨ ਗਰਭ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਾਰਿਆ। ਉਸ ਗਰਭ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ, ਤਰਕ, ਵਿਆਕਰਨ ਆਦਿ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਛੇ ਮਨੋਹਰ ਰਾਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਯਾਂ ਹਨ, ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਸਾਲ, ਮਹੀਨਾ, ਰੁੱਤ, ਤਿਥੀ, ਅਤੇ ਦੰਡ, ਕਸ਼ਣ ਆਦਿ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ, ਖੁਰਾਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਬੁੱਧੀ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ—all ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਰਚਨਾ ਵਿਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।