ਜੋ ਮਨੁੱਖ “ਸ਼ਿਵਾ” ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬਾਤ ਬੜੀ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। “ਸ਼ਿਵਾ” ਨਾਮ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਆਪੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਨ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਨਾਮ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉੱਤੇ ਸਦਾ “ਸ਼ਿਵਾ” ਨਾਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਣਮੋਲ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਦੋਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕਾਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦੇ ਆਸਰਾ ਹਨ।” ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਤਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਰਾਜ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਤਾਣ-ਮਾਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂਗਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹੇ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਡੀਆਂ ਪੂਜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਗੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਦੋਂ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੁਆਰਾ ਰਚੇ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਬਣਨਗੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਮਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੀ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ। ਉਸਨੂੰ ਰਚਨਾ ਦੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ। ਫਿਰ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤੇਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਧਰਮ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਗਿਆਨਤਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੂਬੇਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਰਵੋਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ਆਦਿ ਦਿਤੇ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਧੀ, ਤੂੰ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਚਨਾ ਕਰ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਤੀ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਚਰਬੀ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਮੁੱਖ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸਨ: ਸੁਮੇਰੂ, ਕੈਲਾਸ, ਮਲਯਾ, ਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਹਨ: ਲੂਣ, ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ, ਮਦਿਰਾ, ਘਿਉਂ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ। ਉਸ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪ ਬਣਾਏ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਟਾਪੂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਅੱਠ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਏ। ਅਨੰਤ ਦੇ ਅਧਾਰ ਉੱਤੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਭੂਲੋਕ, ਭੁਵਰਲੋਕ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸਵਰਲੋਕ ਬਣਾਏ। ਚੋਟੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬੁਢਾਪਾ ਆਦਿ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਬਣਾਏ: ਅਤਲ, ਵਿਤਲ, ਸੁਤਲ, ਅਤੇ ਤਲਾਤਲ ਆਦਿ। ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪ, ਸੱਤ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਸਾਰੇ ਮਾਇਆਕ ਹਨ। ਹਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਖੂਬੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ।