ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਥਿਤੀ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਿਰਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਕੰਗਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜਾ—ਇਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਪਰ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਵਿਅੋਗ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਗੁਣਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤਾਕਿ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪੰਜ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਲਿੰਗਾ ਬਣਾਕੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੁਕਤ, ਗੁਣਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਫਲ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਪਾਪੀ ਵੀ ਜੇ ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ "ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ" ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ "ਸ਼ਿਵ" ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਨ ਅਤੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਬਾਣੀ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨਿਰੰਤਰ "ਸ਼ਿਵ" ਨਾਮ ਉਚਾਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੁਗ—ਸਤਯੁਗ—ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਵਿਰਾਜ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਦੇਹ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਥOUSAND ਦਿਵ੍ਯ ਵਰਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਹੀ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਲਈ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਧਰਮ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਥ ਹੀ ਸਿਧੀਆਂ ਦੀ ਗਿਆਨ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਮਹਾਨ-ਭਾਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਉੱਚਤਮ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚ, ਹੇ ਵਿਧੀ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮਧੂ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਚਰਬੀ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ: ਸੁਮੇਰੂ, ਕੈਲਾਸ, ਮਲਯਾ, ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਹਨ: ਲੂਣ, ਕਣਕ ਰਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪ ਬਣਾਏ।