ਸੰਖਚੂੜ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਸੱਚ, ਕੁਝ ਝੂਠ ਅਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸਰਜਨਹਾਰ ਨੇ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਦਾ ਦੁਹਾਂਧਾ ਰੂਪ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਦੁਰਗਾ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਰਾਧਿਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਮਹਾਨ ਸਤੀਆਂ ਹਨ—ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਨਾਰੀ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਦੇਵਹੁਤੀ, ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ, ਦਕਸ਼ਿਣਾ, ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵਾਯੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਅਹਲਿਆ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਮੇਨਾ, ਤਾਰਾ, ਮੰਦੋਦਰੀ, ਪਰਾਅ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਮੇਧਾ, ਕਾਲਿਕਾ, ਵਸੁੰਧਰਾ, ਸਵਸਤੀ, ਸ਼ਰੱਧਾ, ਕਾਂਤੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪਰਾਅ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਾਧੂ, ਆਚਰਨ, ਯਸ਼, ਕਰਮ, ਸੋਭਾ, ਤੇਜਸ, ਕਰਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੈ। ਜੋ ਰੂਪ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਜਾਣੋ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਵੀ ਇਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ—ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਚਾਰਾਂ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ—ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਰੂਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਾਣਸ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹੁਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪ ਸੰਖਚੂੜ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਵਾਲਾਂ ਦੇ ਅੱਠ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਗਵਾਲਣਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਹਨ; ਇਹ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼्ण ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਰੋਸ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋ। ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਤુલਸੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤਾਂ ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰਾਈ ਗਈ ਹਾਂ। ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾਰੀ ਕੋਲੋਂ ਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਿਲੀ ਜੁਲੀ ਜਾਤਿ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਬੱਚਾ ਮਾਂ ਵਾਂਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਉਸ ਦੀ ਗਿਆਨ, ਤਪ, ਜਪ, ਯਜ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮਝਣ ਲਈ ਜਾਂਚਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤਿ ਅਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਮੰਦਬੁੱਧੀ, ਗੂੰਗਾ, ਨਪੁੰਸਕ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁਣਵਾਨ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ—ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਕੁਆਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੋਬਰ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਰੋਗੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਤુલਸੀ ਨੇ ਵਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਰੋਕ ਲਈ। ਤਦ ਤુલਸੀ, ਸੰਖਚੂੜ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤੇ।