ਉਹ, ਜੋ ਨਵੀਂ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਲਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਮਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮੁਖ-ਕਮਲ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਿਹਾਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਫ਼ੀਸ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗੋਲ-ਮਟੋਲ ਦਿਸਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ ਰੂਬੀ ਤੇ ਲਾਲ ਸਨ, ਨੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਤੇ ਮੋਹਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੇਸ਼-ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਲ ਸਿੰਧੂਰ ਦੀ ਰੇਖਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਖ਼ ਸ਼ਸ਼ੀ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਗੁਲਾਬੀ ਸੀ, ਨਰਮ ਲਾਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ। ਉਸ ਦੇ ਨਖ਼ ਚਾਂਦ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਸ਼ਰਦ-ਰਾਤ ਦੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੜੀ ਹੋਈ ਮੋਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਉਸ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਨੂੰ ਰੰਗੀਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੇਸ਼ਾਂ 'ਚ ਚੰਬੀ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਜੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਕਣਠੀਆਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਗਹਿਣੇ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਸ਼ੰਖ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ, ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਉਹ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਗੁਣਵਤੀ, ਸੋਹਣੀ, ਸੁਚੱਜੀ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ—ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕੌਣ ਹੋ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੀ ਦਾਤਰੀ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਸਵਰਗਿਕ ਸੁਖ ਤੇ ਨਦੀਆਂ 'ਚ ਰਮਣ ਕਰਦੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਸਨਾ-ਭਰੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਂ ਇੱਕ ਤਪਸਵਿਨੀ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ, ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।" Tulasi ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇੱਕ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਇਕੱਲੀ ਤੇ ਨਿਰਜਨ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਗੁਣਵਤੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਪੁਰਸ਼, ਜੋ ਵਾਸਨਾ-ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੀਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਨਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਠੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਰੇਜ਼ਰ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪਰ ਬੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਥ ਲਈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਲਕ ਦੀ ਆਗਿਆਵੰਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਣਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।" "ਕੌਣ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ? ਬਾਹਰੋਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜਤਾ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਾਹਰੋਂ, ਉਹ ਝੂਠ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਢੱਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਵਿਲੀਨ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਹੰਕਾਰਵਤੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਲੀਨਤਾ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਝਗੜਿਆਂ ਦੀ ਜੜ ਹੈ।" "ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਮਮਤਾ ਤਦ ਹੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੁਖ-ਰਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਲੀਨਤਾ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਮੰਨਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੀੜਾ ਗੋ-ਮਯ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਝੂਠੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਾਸਥਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਤਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰੀ-ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਇਆ-ਸਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਗੰਦਗੀ, ਪੇਸ਼ਾਬ, ਪਸ, ਅਤੇ ਮਲ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਲ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ।" "ਮਾਇਆ ਦਾ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਾਇਆ-ਵਾਦੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ 'ਚ ਬਣਾਏ।" Tulasi ਅਤੇ Narada, ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਚੁਪ ਹੋ ਗਏ।