ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦਿਓ!" ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਅਰਜੀ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਰਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਮਿਸਕੁਰਾ ਉਠੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਜੀ, ਜਦ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗ्यारਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਵੇਦਾਵਤੀ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਕਮਲਾ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ। ਚਾਰੋ ਵੇਦ ਸਦਾ ਹੀ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਾਮ-ਵਾਸਨਾ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਖੇਡਦੀ ਰਹੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁੰਦਰ ਵਿਛੌਣਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਇਸਤਰੀ, ਜੋ ਨਾਰੀ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ-ਲੀਲਾ ਰੁਕੀ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਹਾਰ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਚਸਤ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਸੌ ਦਿਵਿ-ਵਰਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਮੰਗਲ ਦਿਨ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਉਹ ਸੁਭ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ, ਰਾਜ-ਸੌਭਾਗ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਪੱਕੀ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੁਸਕਰਾਂਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਨਾਭੀ ਹੇਠਾਂ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹਿਲਦੀਆਂ ਕੁਮਰਾਂ, ਸਾਵਲਾ ਰੰਗ, ਸੁੰਦਰ ਵਾਲ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਵਟ-ਵৃਖ ਵਰਗੀ ਅਕਰਤੀ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੁਰਸ਼ ਹੋਣ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਾਪ-ਮੁਤਾਬਕ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਸੀ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੱਖ ਦਿਵਿ-ਵਰਸ਼ ਤੱਕ ਉੱਤਮ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਜੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਫਲ ਤੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਕੇਵਲ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਉਹ ਇਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜੀ, ਬਹੁਤ ਨਿਰਲੇਪ ਅਤੇ ਅਲੌਕਿਕ ਲਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ) ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹੰਸ ਵਾਹਨ ਵਾਲੇ ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਰਿ-ਭਗਤੀ ਹੋਵੇ, ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ—" ਤਦ ਤુલਸੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਸਰਵਜ੍ਯਾਨੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਲਾਜ?" "ਮੈਂ, ਤુલਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗੋਪੀ ਸੀ। ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ, ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਰਾਧਿਕਾ ਜੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਚਤੁਰਭੁਜ ਅੰਸ਼ ਬਣੇਂਗੀ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਂਤ ਦੇਖਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਅਤਿ-ਤੇਜਸਵੀ ਅੰਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਲਭਿਆ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ। ਹੁਣ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਚੁੱਕਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਕਾਮ-ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਅਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।