ਰਾਮ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਅਗਨੀ ਪਰীক্ষਾ ਕਰਵਾਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਛਾਇਆ ਰੂਪ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗ ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਬਾਤ ਕੀਤੀ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰੇਂਗੀ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਛਾਇਆ ਰੂਪ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਕੁੰਡ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀ ਸੁਭਾਗਿਆ ਪੁੱਤਰੀ ਵੇਦਵਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਇਆ ਹੀ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਦੇਵੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਬਣੀ। ਇੱਥੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ੰਕਾ ਦੂਰ ਕਰ ਲਵੋ।" ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਛਾਇਆ, ਜੋ ਸੋਹਣਪ ਅਤੇ ਯੁਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: "ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇਵੋ, ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇਵੋ, ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇਵੋ, ਹੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਵਾਲੇ!" ਉਸ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁਸਕੁਰਾਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਫਿਰ ਰਾਮ, ਜਦੋਂ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਵੇਦਵਤੀ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਕਮਲਾ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਚਾਰ ਵੇਦ ਸਦਾ ਹੀ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਹਨ। ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਰਾਣੀ ਪਹਾੜ ਗੰਧਮਾਦਨ ਉੱਤੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਸੈਜ ਬਣਾਈ। ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਨਾਰੀ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਸੀ, ਸੋਹਣੀ ਅਕਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰੇਮ-ਰਸ ਕਦੇ ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਰੁਤੁਮਤੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੰਯੋਗ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੌ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹੇ ਤੱਕ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੁੱਤਰੀ ਜਨਮੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ, ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਵਰਗਾ ਚਟਕ ਰੰਗ, ਰਾਜਸਿੱਧੀ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਘਰ ਦੇ ਕੋਲ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਤੱਕਦੀ ਸੀ। ਨਾਭੀ ਹੇਠਾਂ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਦੇ ਨਿਤੰਬ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਰੰਗ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲ, ਅਤੇ ਵਟਵૃਖਸ਼ ਵਰਗੀ ਅਕਾਰ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਰ-ਨਾਰੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰੀ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹੇ ਤੱਕ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਤਪस्या, ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਫਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਰਹੀ, ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਮ ਅਤੇ ਅਲੋਖਣਯੋਗ ਸੀ, ਕਮਲ-ਜਨਮ (ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ) ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੰਸ ਵਾਹਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵਿਖਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਮੋਖਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ...