ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਸਾਰਵਜਨਿਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸਰਵਗਿਆਤਾ, ਦੂਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਨ। ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਪਰਿਪੂਰਨਤਾਵਾਂ—ਇਹ ਅਠਾਰਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਹਿਮਾ, ਸੱਚੀ ਬੋਲਚਾਲ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਵੀ ਕਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘‘ਮੈਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਵਰਦਾਨ ਹੈਂ, ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਮੌਤ ਤੇ ਵੱਡਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।’’ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ, ‘‘ਆਪਣੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬੱਚੇ, ਤੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰਲੇ ਪਾਸੇ ਹੈਂ। ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਦੀ ਡੋਰ ਉੱਤੇ ਤੰਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਮੰਨੇ, ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਅਫ਼ਸਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਂਗਾ। ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਿਲੇਗਾ।’’ ‘‘ਸਮੇਂ ਆਉਣ ’ਤੇ, ਤੂੰ ਘਰਵਾਰ, ਤਪਸਵੀ, ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਬਣੇਂਗਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੇਂਗਾ। ਕੋਈ ਕੁਟਿਲ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਭਗਤ ਵਧੂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਸੁਆਮੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ। ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਚਾਹੇ ਕੰਗਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜਾ—ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਦਾ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਭੋਗਣਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ।’’ ‘‘ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਕਿ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ।’’ ‘‘ਜੋ ਗਿਆਨੀ, ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੋ ਪਾਪੀ ਉੱਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ‘ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ’ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ‘ਸ਼ਿਵ’ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।’’ ‘‘ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਧਨ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਦੁਖ ਭਰੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਨਾਮ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਸਦਾ ‘ਸ਼ਿਵ’ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।’’ ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘‘ਸਮੇਂ ਆਉਣ ’ਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਰਾਜ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂਗਾ।