ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਸਾਜਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਭਾਰਤ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਅਤੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣਾ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੌਣ ਕਿਹੜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਸਥਾਨ ਕਿਹੜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਕਿਥੇ ਗਿਆ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਗਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਲਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਗੋਮਾਤਾ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਐਸਾ ਰਾਜ ਹੈ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂ ਨਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਗਿਆਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜੋ ਆਚਾਰਿਆਪੁਰਖ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਤੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ, ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਡਭਾਗੀ ਹਨ। ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ ਤੋਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੇਖੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੰਨ ਦੀ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਸਮਝ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਹਰੀ ਜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਅਤੇ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਪੁਰਾਣ, ਉਪਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਗ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੋਖsha ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਖੰਡ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ ਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਣਵ, ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਸੁਜਨ—ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ—ਇਹ ਸਭ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅਭਿੰਨ ਹਨ। ਸੁਜਨ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਬਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯੋਗੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਯੋਗੀ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸਮਝਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਲੱਛਣ, ਉਸ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ-ਅਸ਼ੁਭ ਗਤੀ ਦਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਉਲੇਖ ਹੈ। ਫਿਰ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੱਤ ਸਮਝਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਲੀਲਾ, ਚਮਤਕਾਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਘਟਨਾ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਮुनੀ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਾਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਆਸ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਾਣ-ਗਿਆਨੀ ਇਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਵੀ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵਿਆਸਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੱਧ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸ਼ੌਨਕ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਖੰਡ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।” ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਹਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, “ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਖੰਡ, ਜੋ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੈਣ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮुनੀ, ਸਿਰਫ਼ ਚਾਨਣ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਪਿੰਡ ਸੀ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਾਨ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੀਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਗੋਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਮुनੀ।