ਸਭ ਦੇ ਪੂਜਨਯੋਗ, ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ — ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰ ਗਈ? ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਹੈ, ਸੰਦੇਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਸਾਵਰਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਸਾਵਰਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਲੈ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਲੈ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ। ਡਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਇਣ, ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਡਰ ਦੱਸਿਆ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ — ਡਰ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਤੇ ਅੰਤਮ ਲਕਸ਼ ਹੈ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਮਹਾਦੇਵ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਬਾਹਰੀ ਗਿਆਨ ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਖੁਦ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਧਿਸ਼ਟਾਤਾ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਓਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੰਕਰ ਖੁਦ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੈਲ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ, ਜਵੇਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਜਵੇਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ। ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਦੇਵ bowed, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਨੂੰ, ਸੁਖਦਾਈ ਆਸਨ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ। ਸਤਵ ਗੁਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ, ਹੱਸਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪ੍ਰਸੰਨ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰਕ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।