ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ—ਇਹ ਚਾਰ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਜੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, “ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣੋ। ਤੁਸੀਂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੂ ਆਦਿ—ਇਹ ਸਭ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ। ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੋ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਰਚਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦੇ ਝਪਕਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਗੰਗਾ ਜੀ ਗੋਲੋਕ, ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੀ। ਉੱਥੇ ਹੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਹ ਚਾਰ—ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਤੁਲਸੀ—ਇਹ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਗੰਗਾ ਵੈਕੁੰਠ ਚਲੀ ਗਈ।“ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਵੀਨ ਯੁਵਾ, ਗੁਣਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਹੀ ਅੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਡਰ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਇਹ ਪੀਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਦਾ ਅੰਤਰਯਾਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਵੀ ਸਮਝ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ, ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੰਧਰਵ ਵਿਵਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਇਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਬੂਲ ਕਰੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ; ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗੁਣਵਾਨ ਰਤਨ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹਾਜ਼ਰ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਠੁਕਰਾਉਂਦਾ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਦਿ ਰਹਿਤ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ। ਰਾਧਿਕਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਅੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਵਿਹਾਰ ਲਈ ਬਿਸਤਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਣੀ (ਸਰਸਵਤੀ) ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਹੇਲੀ ਦੀ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਗੰਗਾ ਸਮੇਤ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ (ਵਿਸ਼ਣੁ) ਦੀ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਲਸੀ ਕਿੱਥੇ ਜਨਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸੀ? ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਕੁਟੰਬ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ? ਉਹ ਅਡੋਲ, ਨਿਰਲੋਭ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਸਰੂਪ ਸੀ।