ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕੁਰਾਏ। ਚੌਂਹ-ਚੰਨ ਵਾਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਕਰਤਾ ਨੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਰਾਸ ਨਚ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਜੀ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਗੰਗਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਜੀ ਦੀ ਭਾਗ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵੀ ਭਾਗ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀ। ਉਸ ਦਾ ਵਰ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਚਤੁਰਭੁਜ (ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ) ਹੋਵੇਗਾ। ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਰਾਧਾ ਜੀ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।” ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਰਾਧਾ ਜੀ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ। ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਬੜੀ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਉਹ ਜਲ ਆਪਣੇ ਕਮੰਡਲ ਵਿਚ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਰੀਤਾਂ-ਰਿਵਾਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿਚ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ — ਇਹ ਚਾਰੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਜੀ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਸਮੇਂ ਦਾ ਇਹ ਵਰਨਨ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਣੋ। ਤੁਸੀਂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੂ ਆਦਿਕ, ਸਾਰੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਜੋ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ, ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੋ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤੱਕ। ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਨਵੀਂ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦੇ ਝਪਕਦੇ ਹੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲੀਲਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਜੀ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਗੰਗਾ ਜੀ ਗੋਲੋਕ, ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੀ। ਉਥੇ ਹੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਚਾਰ — ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ, ਤੁਲਸੀ — ਨਾਰਾਇਣ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਗੰਗਾ ਵੈਕੁੰਠ ਚਲੀ ਗਈ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ‘ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।’” ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨਵੀਂ ਉਮਰ ਵਾਲੀ, ਗੁਣਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਰ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੰਤੂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਪਾਨੀ ਪੀਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਗੋਲੋਕ ਪੂਰਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਪੁੱਜਿਆ। ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੰਧਰਵ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰੋ।” “ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਤੂੰ ਰਤਨ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਗੁਣਵਤੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਗੁਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ। ਰਾਧਿਕਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਜੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਜੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਅਤੇ ਰਾਧਾ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਰਸਮਈ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।