ਇਹ ਸਭ ਕਹਾਣੀ ਅਜਿਹਾ ਹੈ: ਕੌਣ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ ਸੇਵਕ—ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਕੇਵਲ ਇਕ ਪਲ ਭੀ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਆਪ ਰਾਧਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਧਾ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਆਪਣੇ ਸਖਾ ਤੇ ਗੋਪੀ ਮੰਡਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਰਚੇਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਥੇ ਆਓ, ਮਹਾਦੇਵ! ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਏ ਹੋ। ਰਾਧਾ ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।" ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਮੁਸਕਰਾਏ। ਚੌਹਾਂ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਚੇਤਾ ਨੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਗੰਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਰਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਵਰ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰਭੁਜ ਧਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਰਾਧਾ, ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਆਪ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਧਾ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਆਪਣੇ ਕਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਨਿਯਮਿਤ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ—ਇਹ ਚਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣੋ। ਤੁਸੀਂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਨੂ—ਇਹ ਸਭ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਜਾਓ, ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰੋ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਨਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦੀ ਝਪਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਗੰਗਾ ਗੋਲੋਕ, ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਥੇ ਹੀ, ਗੰਗਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਇਹ ਪੂਰੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਚਾਰੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਹਨ। ਗੰਗਾ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਗਈ—ਇਹੀ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।" ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਉਹ ਨਵੀਂ ਜੁਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗੁਣਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸੀ ਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਦੀ ਹੈ।