ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਜੀ ਆਈ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਅਚੂਤ ਅਤੇ ਅਪਰੰਪਾਰ ਹਨ, ਉੱਠ ਕੇ ਬੜੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਗੋਪ ਵੀ ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗਲ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਗੰਗਾ ਜੀ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉੱਠੀਆਂ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਖੜੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗਲਾ, ਹੋਠ ਅਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਏ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ, ਜੋ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੈ ਹਨ। ਫਿਰ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਪਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਰਾਧਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਧਾ ਉਹ ਆਦਿ-ਸ਼ਕਤੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ—ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਅਮਰ ਮੂਲ। ਉਹ ਰੂਪ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਤੋਂ ਅਤੁੱਲ ਹਨ। ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹਨ। ਰਾਧਾ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅਰਧ ਅੰਗ, ਚਮਕ, ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਉਹਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ ਸਾਰੇ ਸਭਾ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਨਮਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਧੰਨ, ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਗੌਰਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਧਾ ਜੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆ। ਰਾਧਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬੈਠੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਨੁਚਿਤ ਕੰਮ ਤੂੰ ਹੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਏ ਚੰਚਲ! ਇਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਅਤੇ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਚਲਾ ਜਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਰਜਾ ਨਾਲ ਚੰਦਨਵਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਇਕ ਵਾਰੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਤੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਲੰਮੀ ਸੀ। ਜਦ ਮੈਂ ਘਰ ਗਈ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਉਸ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੋਗ-ਬਲ ਨਾਲ ਜਲ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਸਿੱਧ-ਯੋਗਿਨੀ ਬਣ ਗਈ। ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਅੰਗ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਉਸ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਪਕ-ਵਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੋਰ ਸੋਹਣੀ ਗੋਪੀ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਦੀ ਸੋਭਾ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ—ਇੱਕ ਭਾਗ ਕਮਲ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਾਗ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਾਗ ਚੰਦਨ ਦੇ ਲੇਪਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਾਗ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਾਗ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਅੰਨ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕ ਗਏ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਗੋਪੀ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਵਣ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੋ ਜੋਤ ਸੀ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ—ਇੱਕ ਭਾਗ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਾਗ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਾਗ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਾਗ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਾਗ ਸੁਭਾਗਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਗੋਪੀ ਨਾਲ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਵੇਹਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਤਨ-ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਚਾਵ ਨਾਲ ਖਾਇਆ। ਜਦ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਆਇਆ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।