ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਅਣਗਿਣਤ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ, ਦਸੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸੌਤੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਉਸਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਮਾਲਾ ਸਮੇਤ, ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਹੜੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਰੂਪ ਉਪਜੇ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹੱਕਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੌਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ। ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਨੀਲਲੋਹਿਤਾ (ਭਗਵਾਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰ) ਮੰਧ ਮੁਸਕਰਾਏ। ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—"ਜੋ ਭਾਵਨਾ ਕੇਵਲ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਮੋਹ ਦਾ ਪੇਟਾਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਨੂੰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ; ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿਓ ਜੋ ਮੇਰਾ ਅਸਲ ਚਾਹ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਾਸਤੇ ਮੇਰੀ ਲਾਲਸਾ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦੀ ਰਹੇ। ਆਪਣੇ ਪੰਜਾਂ ਮੁਖਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਕੋਟੀਆਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ। ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ, ਪੂਜਾ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਵਿਚ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ—ਸਮਰਣ, ਸਤਿਕਾਰ, ਨਾਮ-ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਜਪ, ਸ੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ—ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਿੱਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਲੋਕ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਤੇਰੀ ਨੇੜਤਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਅਣੂਪਨ, ਲਘੁਤਾ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਇਛਾ-ਸ੍ਵਾਤੰਤਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ—ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਿਲਣ; ਸਰਵਜ੍ਯਤਾ, ਦੂਰ ਦੀ ਸੁਣਨ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯੋਗਤਾ; ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਚਤਮ ਸਿੱਧੀਆਂ—ਇਹ ਅਠਾਰਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਹਿਮਾ, ਸੱਚੀ ਬੋਲੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ; ਬ੍ਰਹਮਾਪਦ, ਰੁਦ੍ਰਪਦ, ਵਿਸ਼ਨੁਪਦ ਅਤੇ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ—ਇਹ ਸਭ, ਹੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਵਾ (ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ) ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਉਸ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ—"ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤਪੱਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਵਰਗਾ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਮੌਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਆਪਣੇ ਖੇਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬਾਲਕ, ਤੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਾਲ ਦੇ ਧਾਗੇ 'ਤੇ ਰੁੰਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇਗਾ। ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥ, ਤਪੱਸਵੀ, ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣੇਂਗਾ। ਮੰਦੀ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਭਗਤਿਨ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ। ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ।