ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਇਕੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਉਸਤੁਭ ਮਣੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਨਾਰਾਇਣ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ ਭੇਟ ਕੀਤੀ। ਵਿਣੁਮਾਇਆ, ਜੋ ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਧਰਮ ਨੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਸੇ ਵਿਚ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਖਣ ਲਾਇਕ ਸੀ। ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਤਰਿਤ ਗੁੱਡੀਆਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਹੀ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਧਾ ਤੇ ਹਰੀ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਨੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਖੇ ਇਕ ਅਸ਼ਰੀਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।" "ਸਾਰੇ ਮਨੂ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ, ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਭਗਤ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਿਯਤਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਕਮ ਕਰੋ। ਵਿਲੱਖਣ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਚੋ। ਮੇਰਾ ਮੰਤਰ, ਕਵਚ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" "ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮੰਤਰ ਦਾ ਉਪਾਸਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸਾਰੇ ਗੋਲੋਕ ਵਾਸੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਹਰ ਰਚਨਾ ਵਿਚ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਰਚਿਯਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਹੇਠਾਂ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਾਰਜ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਕਰਨ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਨਾਤਨ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਕਰ ਲਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਮੰਤਰ-ਗ੍ਰੰਥ ਆਦਿ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਅੰਜਾਮ ਭਾਰੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਿਆ। ਉਹ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਰਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ। ਵੱਖ ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕਿੱਥੇ ਚਲੀ ਗਈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।" ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਪ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਵੈਕੁੰਠ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ। ਭਾਰਤੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਗਈ। ਗੰਗਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ—ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਹਰਿ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਨ।" ਨਾਰਦ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਹ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਮੰਡਲ ਵਿਚ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸੀ?