ਪਿਤਾਮਹਾ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਦਾ ਛੂਹਾ ਵੀ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਇਕੀ-ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਣ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਗੰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—ਬੇਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਪ੍ਰਤਿਸ਼ਟ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸਾਗਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਛੂਹੇ ਹੋਏ ਪਵਨ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜਦੋਂ ਰਾਧਾ ਚਲੀ ਗਈ, ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਇਆ?" "ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?" ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਰਾਧਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸ ਵੱਲ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨ, ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਨਾਰਾਯਣ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਵਣ-ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਣੁਮਾਇਆ, ਜੋ ਦੈਵੀ, ਆਦਿ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਪਸਥਿਤ ਹੋਈ। ਧਰਮ ਨੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਬੁਧਿ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਨਾਮੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਕਸਾਏ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਗੁੱਡੀਆਂ। ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਧਿਆਨ ਦੁਆਰਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਨੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਦੇਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋਈ। "ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਾਂ।" "ਸਾਰੇ ਮਨੂ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ-ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਨ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਹੁਕਮ ਦਿਓ।" "ਅਨੋਖੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਕਲਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਕਵਚ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਰਚੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਉਪਾਸਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸਾਰੇ ਗੋਲੋਕ ਵਾਸੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਹਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਹੇਠਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ।" "ਮਹਾਦੇਵ ਇਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਨਾਤਨ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁਮਾਇਆ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚਤ ਮੰਤ੍ਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਰਚਿਆ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ...