ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ 'ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਕਿਰਣ, ਕੰਨ 'ਚ ਕੁੰਦਨ ਦੇ ਝੁਮਕੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਗਹਿਣੇ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਅਦਭੁਤ ਸੀ। ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸੇਵਕ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰਾਣੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੋਈ। ਦਸ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਵੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰੋਮਾਂ-ਰੋਮ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਝੂ ਭਰ ਆਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਪਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੱਜੇ ਅੱਖ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਨੰਗੇ, ਵੱਡੇ ਆਕਾਰ ਦੇ, ਤੇ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਦੀ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਰੁਰੂ, ਸੰਹਾਰਾ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਸਨ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਭਿਆਨਕ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵੀ ਨੰਗਾ, ਵੱਡਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੰਦ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਦਸ-ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਅਣਗਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਸ਼ਕਲ ਆਸਮਾਨੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਸੁਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਮਾਲਾ, ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਇੱਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਹੋਰ ਰੂਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਬਣੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸਰਵ ਦੇਵ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਵਚਨਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਨੀਲਲੋਹਿਤਾ ਮੁਸਕਰਾ ਉਠੇ। ਸ੍ਰੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਕਿਹਾ: "ਜੋ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੇਵਾ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਯੋਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਤਪ ਨਾਲ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾ-ਭ੍ਰਮ ਦਾ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿਓ ਜੋ ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਲਗਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਧਦੀ ਰਹੇ। ਆਪਣੀ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜਪਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਅਣਗਣੇ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ। ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ, ਪੂਜਾ, ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ—ਸਮਰਣ, ਸਤਿਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜਪ, ਸੁਣਨਾ ਅਤੇ ਪਾਠ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ; ਆਪਣਾ ਆਪ ਤੇਰੇ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿੱਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ—ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਲੋਕ, ਤੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਤੇਰੀ ਨੇੜਤਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਸੂਖਮਤਾ, ਹਲਕਾਪਣ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ—ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ; ਸਰਵਜਨਤਾ, ਦੂਰ-ਸੁਣਨਾ, ਦੂਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ; ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ—ਇਹ ਅਠਾਰਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਮ, ਮਹਿਮਾ, ਸੱਚੀ ਬਾਤ, ਧਰਮ, ਉਪਵਾਸ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ; ਬ੍ਰਹਮਾਪਨ, ਰੁਦ੍ਰਾਪਨ, ਵਿਸ਼ਨੂਪਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ—ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਇਹ ਸਭ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਸਰਵ ਦੇ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਤੂੰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰ ਹੈ। ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਜੇਤੂ ਬਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਸੰਗ, ਵਚਨਾਂ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।