ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰਾਯਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਅਕਸ਼ਯ ਦਿਵਸ ‘ਤੇ ਇਹ ਫਲ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਆਮ ਦਿਨ ਵੀ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਸਪਤਮੀ ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਨੰਦਾ ਦਿਨ ਤੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦੁੱਗਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਨੰਦਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਵਾਰੁਣੀ ਦਿਨ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫਲ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਮ ਸਨਾਨ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਰਜ ਅਧੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਗਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਹਨ, ਜਿੰਦਿਆਂ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਪਰਮ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੰਤਰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸੋ ਪੁਰਖ ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੋ ਪੁਰਖ ਅੱਗਲੇ, ਭੈਣ, ਭਰਾ, ਭਾਣਜਾ, ਮਾਮਾ, ਗੁਰੂ, ਗਿਆਨ ਦਾਤਾ, ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਥੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਉਧਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਮੰਤਰ ਲੈਣ ਦੇ ਕਰਕੇ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਜਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਣਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਭੋਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਜਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਸਾਂਪਾਂ ਵਾਂਗ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੰਬਦੇ ਬੋਲ ਅਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਪਰਵਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਤਿਨਕ ਤੱਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਚਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਕੋਟੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰੂਪ, ਪਰਮ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਬਚਨ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਗੰਗਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪੀ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣੀ ਹਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸਰਵਜ্ঞানਵਾਨ।" ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਲੂਣ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਮੁੰਦਰ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀਆਂ ਵੀ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਰਤੀ ਆਦਿਕ, ਉਹ ਸਭ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇਂਗੀ। ਭਗੀਰਥ ਦੇ ਰਚੇ ਹੋਏ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਣਗੇ। ਕੌਥੁਮ ਰੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਵੀ 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਉਚਾਰਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਸਨਾਨ ਦੇ ਪਾਪ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ। ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਗੰਗਾ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪਰਗਟ ਕੀਤੇ।